Απόστολος Δοξιάδης, Χρίστος Χ. Παπαδημητρίου, Αλέκος Παπαδάτος, Annie Di Donna – Logicomix
Το logicomix είναι ένα μυθιστόρημα σε μορφή κόμικς. Το βιβλίο διηγείται παράλληλα δυο ιστορίες: Η πρώτη είναι η ίδια η ιστορία της δημιουργίας του και εξελίσσεται στη σύγχρονη Αθήνα. Πρωταγωνιστές είναι οι τέσσερεις δημιουργοί του, οι οποίοι εμφανίζονται εμβόλιμα στην ιστορία να συζητούν μεταξύ τους, άλλοτε χαλαρά και άλλοτε διαφωνώντας, για την πρόοδο και το νόημα του έργου τους.
Η δεύτερη ιστορία διαπραγματεύεται την επική και παθιασμένη αναζήτηση των θεμελίων της μαθηματικής λογικής από τα τέλη του 19ου έως τα μέσα του 20ού αιώνα και την προσπάθεια να βρεθεί μια αδιαμφισβήτητη λογική βάση για όλα τα μαθηματικά. Κεντρικός χαρακτήρας του Logicomix είναι ο Μπέρτραντ Ράσσελ, που επιλέχτηκε, όπως επισημαίνεται από τους συγγραφείς, γιατί εκτός από«μέγας επιστήμονας της Λογικής» ήταν επίσης φιλόσοφος και φανατικός ειρηνιστής.Εμφανίζεται λοιπόν στην αίθουσα του αμερικάνικου Πανεπιστημίου μόλις 3 μέρες μετά την εισβολή της Ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία και την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για να μιλήσει για το «Ρόλο της Λογικής στα ανθρώπινα πράγματα», σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία υπάρχει έντονο αντιπολεμικό ρεύμα. Μέσα από την αφήγηση παρουσιάζονται οι αγώνες, οι απογοητεύσεις, οι εμμονές και οι προσωπικές τραγωδίες μεγάλων στοχαστών (όπως ο Γκέντελ, ο Φρέγκε και ο Βιτγκενστάιν) στην προσπάθεια τους να θεμελιώσουν τα μαθηματικά σε αδιάψευστες λογικές βάσεις, όπου τίποτα να μην είναι «προφανές», αλλά τα πάντα να στηρίζονται στην απόλυτη βεβαιότητα. Η αφήγηση δείχνει πώς η αγωνιώδης επιδίωξη για μια τέλεια λογική γλώσσα κατέρρευσε μέσα από τα ίδια τα μαθηματικά παράδοξα! (Στην ουσία ο Ράσσελ διηγείται τη ζωή του).Στο τέλος βέβαια, αυτή η θεωρητική και φιλοσοφική αναζήτηση, μέσα από τις τραγικές αντιφάσεις και τα αδιέξοδα της, οδήγησε στη δημιουργία των πρώτων ηλεκτρονικών υπολογιστών!
Το έργο εξετάζει επίσης τα ανθρώπινα πάθη και τη σχέση της Λογικής με την τρέλα. Κάποιοι από τους παραπάνω επιστήμονες ή κάποια από τα παιδιά τους τρελάθηκαν ή αυτοκτόνησαν. Μπορούμε άραγε να πούμε ότι «τους τρέλανε η λογική»; Αν όχι τότε, τι άλλο μένει; «Η λογική να προήλθε από την τρέλα;». Δηλαδή αν δεν ήταν νευρωτικοί δεν θα είχαν την απαραίτητη θέληση κι επιμονή να φτιάξουν τη Λογική; -Μήπως οι ίδιες οι ιδέες είναι τα προϊόντα των νευρώσεων; Ο Ράσσελ είπε για τον Φρέγκε: αν οι παραξενιές του είναι η άλλη όψη του μεγαλείου του; Αν η οξυδέρκειά του στα μεγάλα πράγματα είναι η απόρροια της μανίας για ακρίβεια στα πιο μικρά;
Η επιλογή των συντελεστών να παρουσιάσουν το έργο τους με μορφή κόμικς ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη! Οι εικόνες τα χρώματα, οι λεπτομέρειες, η αμεσότητα ζωντανεύουν το κείμενο και συνθέτουν εν τέλει μια αισθητική απόλαυση που παρά τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και τις μαθηματικές σκέψεις, κάνουν την ανάγνωση πολύ ευχάριστη!
Στο τέλος οι συγγραφείς του βιβλίου δίνουν στην «περιπέτεια της Λογικής» τη διάσταση αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, κάνουν αναφορές και σχολιάζουν με πολλές αναγωγές και παραλληλισμούς την τραγωδία της «αναζήτησης της αλήθειας» με την ίδια την τραγωδία του Αισχύλου «Ορέστεια».