Βραδιά Βασιλόπιτας Λέσχης Δημιουργικής Ανάγνωσης – 2020

03 Φλεβάρη 2020 – Κοπή Λεσχοβασιλόπιτας

Η βραδιά ξεκίνησε δυναμικά. Εκτός από τα σταθερά μέλη Ρούλα, Κατερίνα, Μαρία, Γαλάτεια, Αγάπη, Ολυμπία, Πέτρος και Χρυσούλα, είχαμε δυο γκεστ-σταρ εμφανίσεις: η Πίτσα και η Ολυμπία Σ.!

Δέκα βιβλιοφάγοι – παμφάγοι, κόψαμε και φάγαμε μια αλμυρή (ευγενική προσφορά από τα χεράκια της Αγάπης) και μια γλυκιά πίτα (αγορασμένη από τα χεράκια της Κατερίνας) και επιδόρπιο-κέρασμα από την Ολυμπία Σ. Ο γλυκαιμικός δείκτης στα ουράνια και η δίαιτα στα τάρταρα… αφού ήπιαμε και τις σόδες μας με γεύση λεμόνι, παραγγελιά της Κατερίνας που ήθελε να πιεί και να μεθύσει, περάσαμε αισίως στα λογοτεχνικά επιδόρπια.

Γιατί σαν την πνευματική τροφή δεν έχει… μετά φαγητού βέβαια!

Ξεκινήσαμε με διπλό «Σαν Σήμερα – Live»

3 Φεβρουαρίου 1952, γεννήθηκε η Μαλβίνα Κάραλη.

Από το βιβλίο «Σαββατογεννημένη» και το κεφάλαιο «Η εκδρομή»

-Είχα να ταξιδέψω καιρό.

Ταξίδι σημαίνει, ο κάθε δρόμος να σε πηγαίνει στην άκρη του εαυτού σου.

Πως το λέει ο Πεσόα;

 «Γύρισα όλο τον κόσμο και δεν αντίκρισα παρά τη θαμπή απομίμηση αυτών που είδα χωρίς να ταξιδέψω».

Και

3 Φεβρουαρίου 2006, έφυγε η Καίτη Δρόσου(1924-2016), Ποιήτρια και δημοσιογράφος, στενή φίλη του Γιάννη Ρίτσου και σύζυγος του Άρη Αλεξάνδρου. Έγραψε τρεις ποιητικές συλλογές και πραγματείες, ενώ μετέφρασε ποίηση του Μαγιακόφσκι από τα ρωσικά. Από το 1967 έως και τον θάνατό της ζούσε στο Παρίσι.

«Ανοιξιάτικες ώρες»

«Είναι μια χώρα με μανταρινιές,
Εκεί στην άκρη του χεριού σου,
Εκεί που τελειώνει ο καημός μας
Κι αρχίζει ο ουρανός.
Είπες:
Χρειάζεται να φυσήξει ένας άνεμος,
Να σκουπίσει τα σπίτια και τα δέντρα,
Να σκουπίσει τα χρόνια μας,
Για ν’ ανάψεις μ’ ένα πράσινο φύλλο
Την πίπα σου.
Εμείς δεν ξέραμε τίποτ’ άλλο απ’ τις μυγδαλιές
Που φύτεψε ο παππούς στο περιβόλι.
Όμως τώρα τον ξέρουμε
Τον άνεμο που σκουπίζει τα χρόνια μας
Και το πράσινο φύλλο
Που ανάβεις την πίπα σου
– Τώρα που φτάνουνε τα χέρια μας
ως τα δικά σου».

Έπειτα ήρθε η ώρα για την –Λεσχοπαράδοτη πλέον- ανταλλαγή λογοτεχνικών θησαυρών.

Ρούλα από Πέτρο

«Ας είναι ελαφρύ το μαύρο χιόνι

Που σκεπάζει

Τα ελπιδοφόρα ρόδα της άνοιξής σου.

Για να ξηλωθεί με την εκπνοή

των ευχών σου».

Πέτρος Στογιάντσης (2020)

– – –

Μαρία από Ρούλα

«Η χάρη που ‘χει το έλεος δεν επιβάλλεται,

στάζει σαν τη γλυκιά βροχή απ’ τον ουρανό πάνω στο χώμα: είναι διπλά ευλογημένο

βλογάει κι αυτόν που δίνει κι αυτόν που παίρνει: είναι των κραταιών το κραταιότερο

ταιριάζει του θρονιασμένου ρήγα πιο καλά από το στέμμα του

το σκήπτρο του έχει δύναμη εξουσίας πρόσκαιρης, αλλά το έλεος είναι πάνω από το σκηπτρούχο κύρος, είναι ιδιότητα του ίδιου του Θεού

και η γήινη εξουσία μοιάζει πιο πολύ με θεία όταν το έλεος συνοδεύει τη δικαιοσύνη.

Λόγιασε τούτο, πως με της δικαιοσύνης την πορεία δε θα ‘βλεπε κανείς μας σωτηρία».

Σαίξπηρ (Ο Έμπορος της Βενετίας)

– – –

Πέτρος από Γαλάτεια

«Τρία στοιχεία της ζωής μ’έκαναν άνρωπο:

Η ΑΓΑΠΗ – Η ΕΛΠΙΔΑ – Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Τρία στοιχεία της ζωής με πήγαν ένα βήμα παραπέρα:

Η ΘΕΛΗΣΗ – Η ΤΟΛΜΗ – Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Ένα στοιχείο της ζωής μ’έκανε Θεό: Ο ΕΡΩΤΑΣ

Ένα στοιχείο της ζωής μ’έκανε άθεο: Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ».

– – –

Ολυμπία Χ. από Ολυμπία Σ.

«Στον ουρανό τού τίποτα με ελάχιστα

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω
πώς κερδίζει πάντα αυτή
ενώ χάνουμε εμείς.
Πώς οι αξίες γεννιούνται
κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:
το σώμα.
Πεθαίνω μες στο νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας
ζω χωρίς να χρειάζομαι ενθάρρυνση καμιά
ανασαίνω κι ας είμαι
σε κοντινή μακρινή απόσταση
απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει…
Αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς
θα εφεύρει η ζωή
ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης
και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας.
Χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο∙
πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις
τα πετάω.
Χώμα, αέρα, ρίζες κρατάω∙
να φεύγουν τα περιττά λέω
να μπω στον ουρανό τού τίποτα
με ελάχιστα».

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ (2005)

και

«Να ξυπνάς το πρωί και να’ χεις την ανυπομονησία να πιεις τον πρωινό σου καφέ ανάβοντας ένα τσιγάρο και να πεις μέσα σου: «Σήμερα τι θα κάνω;» …

Παρά τον παραλογισμό που μας περιβάλλει, ίσως μάλιστα και σε πείσμα του παρολογισμού, δεν θα σταματήσω να πιστεύω στην ευτυχία. Μόλις γίνομαι καλύτερα, είμαι ευτυχισμένη. Ξυπνάω το πρωί, φτιάχνω τον καφέ μου, ανάβω το πρώτο μου τσιγάρο.

Δεν θέλω τίποτα άλλο».

Μαργαρίτα Καραπάνου (Φωτεινή Τσαλίκογλου – Μήπως; 2006)

– – –

Πίτσα από Μαρία

«Η μοίρα του κόσμου

Είναι και δική μας μοίρα».

Ναζίμ Χικμέτ

– – –

Αγάπη από Ολυμπία Χ.

«Όταν είναι νύχτα να ονειρεύσαι

Και όταν ξημερώνει ν’ανοίγεις τα παράθυρα διάπλατα…

Όλα τα πράγματα έχουν δικαίωμα στο φως…»

Ο. Ελύτης

– – –

Ολυμπία Σ. από Κατερίνα

«Κάποτε θ’ ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου. Μην ξεχνάς. Περπάτα

Εμείς δεν ξέρουμε τι είναι η ομίχλη. Εμείς που λες όλα τα φτιάχνουμε στο φως

Κάποτε, από μια σύμπτωση, βρίσκουν οι λέξεις το άλλο νόημά τους

Βρες χρόνο να γελάς… Αυτή είναι η μουσική της ψυχής.             

Γ. Ρίτσος

– – –

Κατερίνα από Πίτσα

«Και οι άνθρωποι αυτοί, που έχουν πολύ ανήσυχη ζωή,

καμιά φορά, στις σπάνιες στιγμές ευτυχίας, δοκιμάζουν μια τόσο συγκλονιστική και ανείπωτη ομορφιά, ο αφρός της στιγμιαίας ευτυχίας τινάζεται τόσο ψηλά και εκθαμβωτικά πάνω από τη θάλασσα του πόνου, που αυτή η σύντομη ευτυχισμένη αναλαμπή αγγίζει και τους άλλους με την ακτινοβολία της και τους μαγεύει. 

Έτσι, σαν πολύτιμος, φευγαλέος αφρός της ευτυχίας, γεννιούνται όλα εκείνα τα έργα τέχνης μέσα από τα οποία ανυψώνεται για μία ώρα ένας μοναχικός πονεμένος άνθρωπος πάνω από το ίδιο το πεπρωμένο του, η ευτυχία του τότε ακτινοβολεί σαν αστέρι και φαίνεται σ’ εκείνους που τη βλέπουν σαν κάτι το αιώνιο, σαν την ευτυχία που ονειρεύτηκαν».

Έσσε – Ο λύκος της Στέπας

– – –

Χρυσούλα από Αγάπη

«Αν και γυρίζουμε όλο τον κόσμο για να βρούμε το ωραίο, πρέπει να το κουβαλάμε μέσα μας, αλλιώς δεν το βρίσκουμε ποτέ»

Ralph Waldo Emerson

– – –

Γαλάτεια από Χρυσούλα

Βρες χρόνο για δουλειά -αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.
Βρες χρόνο για σκέψη -αυτό είναι η πηγή της δύναμης.
Βρες χρόνο για παιχνίδι -αυτό είναι το μυστικό της αιώνιας νιότης.
Βρες χρόνο για διάβασμα -αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης.
Βρες χρόνο να είσαι φιλικός -αυτός είναι ο δρόμος προς την ευτυχία.
Βρες χρόνο για όνειρα -αυτά θα τραβήξουν το όχημά σου ως τ΄αστέρια.
Βρες χρόνο ν΄ αγαπάς και ν΄ αγαπιέσαι -αυτό είναι το προνόμιο των Θεών.
Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρά σου -είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ΄σαι εγωιστής.
Βρες χρόνο να γελάς -αυτό είναι η μουσική της ψυχής.
Βρες χρόνο να είσαι παιδί -για να νιώθεις αυθεντικά ανθρώπινος.
Το όνειρο του παιδιού είναι η Ειρήνη.
Τ΄
όνειρο της μάνας είναι η Ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ΄τα δέντρα είναι η Ειρήνη…
Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα
κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.

Γιάννης Ρίτσος

«Καλή Χρονιά»

All-focus
All-focus
Updated: 05/02/2020 — 02:02