Για τις γάτες (Τσαρλς Μπουκόβσκι)
Μια συλλογή ποιημάτων και πεζών με θέμα τις αγαπημένες του γάτες. Διαπιστώνουμε, πως πίσω από τις φαινομενικά αφτιασίδωτες περιγραφές των «γατίσιων κατορθωμάτων» και τις βρισιές –σήμα κατατεθέν του Μπουκόφσκι- κρύβονται βαθιά αισθήματα και φιλοσοφικά νοήματα.
Ίσως επειδή η σχέση με τα ζώα είναι πρωτόγονη και αγνή, καταφέρνει να μας συστηθεί ο συγγραφέας και να μας αποκαλύψει τον χαρακτήρα του, προβάλλοντας την αγάπη, την ευαισθησία, την ευσπλαχνία και την ενσυναίσθησή του, καθώς και το πηγαίο χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό του.
Αποσπάσματα:
«Τα εργοστάσια, οι φυλακές, οι μεθυσμένες μέρες και νύχτες, τα νοσοκομεία με έχουν εξασθενήσει και ταρακουνήσει σαν ποντίκι στο στόμα μιας μουράτης γάτας: ζωή».
…..
«Έχεις γάτα; Ή γάτες; Ξέρουν να κοιμούνται, μωρό μου. Μπορούν να κοιμούνται 20 ώρες τη μέρα και δείχνουν ωραίες. Ξέρουν ότι δεν έχουν λόγο να αναστατώνονται. Το επόμενο γεύμα. Και κάτι μικρό να σκοτώνουν στη χάση και στη φέξη. Όταν με διαλύουν οι δυνάμεις, απλά κοιτάζω μία ή περισσότερες από τις γάτες μου. Έχω 9. Απλά κοιτάζω κάποια να κοιμάται ή να μισοκοιμάται κι ηρεμώ».
….
«Ο κολοβός, αλλήθωρος γάτος ήρθε στην πόρτα μια μέρα και τον μαζέψαμε. Γέρικα τσιμπλιασμένα μάτια. Φοβερός τύπος. Τα ζώα εμπνέουν. Δεν ξέρουν να λένε ψέματα. Είναι φυσικές δυνάμεις. Η τηλεόραση μπορεί να με αρρωστήσει μέσα σε πέντε λεπτά, αλλά μπορώ να κοιτάζω ένα ζώο για ώρες και να μη βρίσκω παρά τη χάρη και τη δόξα, τη ζωή όπως θα έπρεπε να είναι».