Οι ταινίες μας

Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (Murder On The Orient Express)
 Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (Murder On The Orient Express)   ΚΥΡΙΑΚΗ 26/11:17.30 & 20.30 ΔΕΥΤΕΡΑ 27/11: 19.00 & 22.00 ΤΡΙΤΗ 28/11: 21.00   ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ 6 ευρώ ΕΙΔΙΚH ΠΡΟΣΦΟΡA: ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 19.00 ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΥΟ - ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΕΝΑΣ!   Σκηνοθεσία: Κένε...

Ημερολόγιο Εργασίας 9 Δεκεμβρίου 2013

11η Συνανάγνωση
 
9 Δεκέμβρη και….
Για την Αννούλα του χιονιά
Τραγουδά το τραγούδι
Από το πρωί σε σταθμούς
Του ραδιοφώνου.
 
 
Απόψε βρήκαμε την αίθουσά μας, εκθεσιακή κι ενδιαφέρουσα. Πρόκειται για θαυμάσιες φωτογραφίες, που ταξίδεψαν από την Κρήτη, για να εκτεθούν στη Λέσχη Πολιτισμού.
Κρασί και μελομακάρονα άπλωσε στο τραπέζι το σημείο Ρ. για τα γενέθλια της νεαρής κόρης του. Μέσα σ’ ευχές και σ’ εκθεσιακές φωτογραφίες στους τοίχους, αρχίσαμε κι αυτό το βράδυ, με τα υπογραμμισμένα της «Αναφοράς».
Στο ΙΘ΄ο φίλος μου ο ποιητής-Άγιον Όρος., Ο Κ. ανταμώνει με ένα χρέος «…Χαρά στο νέο που θαρρεί πως έχει χρέος να ξαναδημιουργήσει τον κόσμο. Να τον κάμει πιο σύμφωνο με την αρετή και τη δικαιοσύνη. Πιο σύμφωνο με την καρδιά του. Αλίμονο σε όποιον αρχίζει τη ζωή του χωρίς παραφροσύνη.» Και αυτό, στάθηκε αφορμή, για να γράψει το σημείο Κ. για… «το δικό μου χρέος, το δικό μας, του καθενός» (ένα χρέος, όσον αφορά τη Λέσχη Ανάγνωσης.)
 Και παρακάτω, μιλώντας ο Κ. με τον καλόγερο Ιγνάτιο, ψάχνουν να κατανοήσουν την αμαρτία. Καλόγερος: «Η γυναίκα, η γυναίκα και όχι η προσευχή, το ξαναλέω, κι όχι η νηστεία μού ‘δωκε τη σιγουράδα αυτή, μού ‘φερε το Θεό στην κάμαρά μου, ας είναι καλά….Μπας και η αμαρτία είναι στη δούλεψη του Θεού…; Για μπας κι ό,τι έκαμα δεν ήταν αμαρτία;» Καζαντζάκης: «Τι να πω; Είναι η αμαρτία στη δούλεψη του Θεού; Πρώτη φορά το ρώτημα τούτο έρχουνταν να με τυραννήσει.» Αλήθεια! Άραγε τι είναι αμαρτία;
Το σημείο Ρ. ξεχώρισε, από το κεφ. ΚΖ΄ Καύκασος. Για κάποιο γέρο Πόντιο, που ζύγωσε τον Ν. Κ. και τον ρώτησε, την ώρα, που ετοιμαζόντουσαν, μέσα στον ξεριζωμό, να μπουν στο βαπόρι: -«Έχω ακουστά, αφεντικό, πως είσαι γραμματιζούμενος. Ένα πράγμα θέλω να σε ρωτήσω, με την άδειά σου: Οι Λυδοί που πολέμησαν τους Τρώες ήταν Έλληνες;»  Ν. Κ. –«Έλληνες; Καθόλου. Ήταν Λυδοί. Ανατολίτες.» Γέρος: «Καλά λοιπόν μου τόπαν, πως απαρνήθηκες τα πάτρια. Χαίρετε!»
Να σας πω την αλήθεια, δεν καλοκατάλαβα το γέρο-Πόντιο. Μα το σημείο Ρ. συνέχισε την εξήγηση με το σκεπτικό του Ν.Κ.:
«Σημασία δεν έχει τι πρόβλημα σε τυραννάει-μικρό ή μεγάλο- σημασία έχει μονάχα να τυραννιέσαι. Να βρεις αφορμή να τυραννιέσαι. Δηλαδή, να γυμνάζεις το νου σου, να μη σε αποβλακώνει η βεβαιότητα. «Δεν μπορώ να ζω χωρίς βεβαιότητα» λέει ο άνθρωπος που βιάζεται να βολευτεί, να μη βλέπει πίσω από το ψωμί που τρώει αρίφνητα στόματα που πεινάνε. «Δε θέλω, δεν μπορώ να ζω χωρίς αβεβαιότητα» φωνάζουν άλλοι, δεν τρων με αναπαμένη τη συνείδηση, δεν κοιμούνται χωρίς βραχνά… Αυτοί, ας είναι καλά, είναι το αλάτι του Θεού και δεν αφήνουν την ψυχή να σαπίσει.»
 
Αυτό το κομμάτι, όπως το επεσήμανε το σημείο Ρ. το έσωσα εγώ το Ημερολόγιο, να το φυλάξω στα φύλλα μου, για τα σημεία μου και για τον κόσμο όλο. Να καθρεφτίζονται το πρωί μέσα σ’ αυτό το κομμάτι ζωής, και το βράδυ, να συντηρούν την ψυχή τους, με αυτό, το αλάτι του Θεού. Έτσι, για να μη σαπίσει. Αυτό το φιλοσόφημα κρατήστε το και ας χάθηκε η ελπίδα. Θα βοηθήσει να περάσει το δύσκολο φέτος.
Θέλω να γράψω όλα αυτά που λέγονται απόψε. Μα αδυνατώ να προκάμω τις αναγνώσεις και τις σκέψεις του στοχαστή συγγραφέα και των μαθητών του. Απλά, υπάρχω σαν μάρτυρας μιας, εκ βαθέων αναζήτησης, των σημείων της Λέσχης.
 
ΥΓ. Θα βοηθήσει; Για θα παπαριάσει; Ο καθείς με το σταμνί και με το τι θα βάλει μέσα.
 
Αυτά γι απόψε,
κατακούραστο
και φιλοσοφόρτωτο