Οι ταινίες μας

Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (Murder On The Orient Express)
 Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (Murder On The Orient Express)   ΚΥΡΙΑΚΗ 26/11:17.30 & 20.30 ΔΕΥΤΕΡΑ 27/11: 19.00 & 22.00 ΤΡΙΤΗ 28/11: 21.00   ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ 6 ευρώ ΕΙΔΙΚH ΠΡΟΣΦΟΡA: ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 19.00 ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΥΟ - ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΕΝΑΣ!   Σκηνοθεσία: Κένε...

Ημερολόγιο Εργασίας 18 Νοεμβρίου 2013

ΟΓΔΟΗ συνανάγνωση
 
18 Νοέμβρη του ’13
Και ο Καζαντζάκης μας,
αργά πορεύεται στον ανήφορο
της ανάγνωσης. Αργά.
 
Μαζεύω τα σύνεργά μου κι εγώ το Ημερολόγιο: θύμησες, λέξεις, γνώσεις, στοχασμούς, συναισθήματα, μυαλό, έφτασε πια η ώρα της συν-ανάγνωσης, και μήπως μπορέσω να καταγράψω σ’ αυτό το φύλλο, την ανημπόρια των σημείων της Λέσχης, που πασχίζουν και παιδεύουν το μυαλό τους με την «Αναφορά.»
 Έχουνε καταλάβει, πως η ανάγνωση της Αναφοράς στον Γκρέκο, είναι μια πορεία σε μυσταγωγία, με κάθε τόσο στάσεις, για να μπει το καθένα, σε κάποιο μυστήριο, σε κάποιο πλάτωμα, να σταθεί, να βυθιστεί, να απλωθεί, να χαθεί και να επανέλθει, με ψυχική ανάταση. Να υποκλιθεί στο μεγαλείο της σκέψης και της φιλοσοφίας γύρω από το Θεό, τον άνθρωπο, τη ζωή, το θάνατο.
 Πιάσανε βλέπω όλα τα σημεία, μέσα σ’ αυτό το πνευματικό σκηνικό, φράσεις και νοήματα που σημειώσανε στο βιβλίο και προσπαθούν να μπουν στο πετσί τους, όσο πετσί μπορούν να βρουν, να κουρνιάσουν μέσα στα ιδεολογήματά τους. Ακόμα και το σημείο Π. που κατά κάποιο τρόπο, δε δέχεται και δεν παραδέχεται λόγια και έργα και βιώματα του συγγραφέα, ακόμα κι αυτό, παρακολουθεί αυτά τα κουρνιάσματα σε νοήματα και σε ιδεολογήματα.
Διαβάζουν στη σελίδα 23. και διαβάζουν για την προσταγή του παππού: «Φτάσε όπου μπορείς παιδί μου…» και μετά «Φτάσε όπου δεν μπορείς παιδί μου…» και τι να πουν όλα τα σημεία με λόγια; Μόνο οι σκέψεις τους πλαταίνουν και βαθαίνουν και ανασκαλεύουν τη ζωή τους από παιδιά κι αναρωτιούνται και διαπιστώνουν για το που φτάσανε, για το που μπορούσανε να φτάσουν και για το που δεν έφτασαν. Και μετά... Μια μικρή σιωπή.
Στο κεφάλαιο ΙΕ Αθήνα, στην πρώτη του σελίδα, ξεχωρίσανε κάποια λόγια του. «Πικρή είναι η νιότη, πικρή ακατάδεχτη, δεν καταλαβαίνει. Κι όταν αρχίζεις να καταλαβαίνεις, η νιότη έχει φύγει.»
Και αναμετρούν τα σημεία Ρ. Γ. Π. Χ. Μμ. Μρ. Κ. στο μυαλό τους, έκαστο με τη νιότη του, πόσο από αυτήν έχει, κάτι ανασκαλίζει στο μυαλό, κάτι λέει. Και μετά….
Μια μικρή σιωπή.
Έτσι γίνεται το διάβασμα αυτού του βιβλίου. Μια λέξη διαβάζεις, ας πούμε τη λέξη «Αβραάμ» που προκαλούσε φόβο στο παιδικό μυαλό του συγγραφέα και βγαίνουν σε όλα τα σημεία, οι φοβίες από ακούσματα της παιδικής δικής τους ηλικίας. Και μετά...
Μια μικρή σιωπή.
Με κουβέντες χαμηλότονες, με σκέψεις και μικρές σιωπές, με λέξεις που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, όπως το χρέος, η ελευθερία, η Κρήτη, οι πρόγονοι, ο Θεός… όλες βουλιάζουν στο μυαλό τους απόψε. Χαίρομαι τα σημεία, που τα βλέπω να συζητούν τώρα, έξω στα σκαλιά. Ίσως έχει δίκιο το σημείο Π. «Πολύ βαριά πέφτει η Αναφορά» Θα φτάσει όμως μέχρι το τέλος.
 
Με βαρύ τον σκληρό μου δίσκο
Από τις κατά Καζαντζάκη φιλοσοφίες
Σας καληνυχτώ