Οι ταινίες μας

"Ράλφ Εναντίον Ίντερνετ" και "Ψυχρή Καταδίωξη"
Οι προβολές μας συνεχίζονται με την ταινία "Ράλφ Εναντίον Ίντερνετ" για τους μικρούς μας φίλους και την περιπέτεια δράσης "Ψυχρή Καταδίωξη" !   Ράλφ Εναντίον Ίντερνετ (Ralph Breaks the Internet)   ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΑ...

Ημερολόγιο Εργασίας 11 Φλεβάρη 2013

ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ συνάντηση και
 
11 του Φλεβάρη του έτους 2013,
Για να μην ξεχνάμε και το έτος.
Το έτος που προμηνύεται
Ταλαίπωρο και κατακαημένο.

 

 
 
Το λέω ταλαίπωρο και κατακαημένο, γιατί μοιάζει πολύ, μ’ εκείνα τα ταλαίπωρα έτη, όπου μέσα σ’ αυτά γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Διονύσιος Σολωμός. Είναι ίδιο μ’ εκείνα, το καινούργιο μας 13. Της χρείας και της κλειστής πόρτας. Θα είναι δύσκολο, τα προγνωστικά λένε. Θα είναι της ζητιανιάς του ευρωπαϊκού ελέους. Όσο για το αυριανό έτος…; Δε θέλω ούτε να το φανταστώ!
Όμως εκείνα τα έτη, είχανε το Σολωμό, να τα χτενίζει με το χτένι του στίχου και του λόγου του. Έβρισκε τις κατάλληλες λέξεις να τα υμνεί και να βγάζει τους πόνους και τ’ άδικα από τα σωθικά τους. Υμνούσε την Ελευθερία και γνώριζε αυτή, γνώριζε και τον εχθρό που την αλυσόδενε.
Έπαιρνε τη «Γυναίκα της Ζάκυνθος» την κακιωμένη και κακάσχημη, τη δούλευε, τη λάξευε, την έκανε λογοτέχνημα και την ανέβαζε στο τελειότερο λογοτεχνικό βάθρο…
Ετούτο, το τωρινό έτος, μήτε Ελευθερία έχει, μήτε Επανάσταση έχει, μήτε Σολωμό έχει. Λέσχες μόνο έχει. Αναγνώσεων Λέσχες! Παρηγοριά στο άρρωστο έτος. Κάτι είναι κι αυτό (θα μου πείτε σεις.) Να μπορούσαμε να κάναμε και κάτι ακόμα καλύτερο…(λέγω εγώ).
Κάναμε ένα ευχάριστο και καλό μάθημα. «Η Γυναίκα της Ζάκυνθος» έφθασε απόψε και είναι σκόρπια, πάνω στο τραπέζι. Όμως, απουσίαζε ο Θεοδόσης, που θα μας ανέβαζε με το Σολωμό κι έτσι, η Ρούλα πήρε το τιμόνι. «Ας αρχίσομε να το διαβάζομε…Εγώ που το έριξα μια ματιά στο σπίτι, μου άρεσε…!» και αρχίσαμε ένας-ένας. Κάτι διαφορετικό. Εντυπωσιακό. Έγινε επισήμανση και ανάλυση, όσο μπορούσαμε, από τον καθένα και από όλους μαζί, σε κύρια και ενδιαφέροντα κομμάτια. Και η αλήθεια είναι, πως γι’ αρχή, ξεχωρίσαμε κομμάτια μαργαριτάρια. Από τη Γυναίκα και τον Καλόγερο, ξεφύγαμε για λίγο και ξεστρατήσαμε. Ξεχασμένοι, κάποιες στιγμές, γυρίσαμε πίσω και ταξιδέψαμε με το «Πούσι» και τη «Βάρδια». Και ξανά επανήλθαμε. Στο Σολωμό, στη Γυναίκα, στον Καλόγερο, στον εφιάλτη, στις Μεσολογγίτισσες… Διαβάστηκαν δυο ποιήματα σε Καββαδιακή προσαρμογή από την Κατερίνα.
Το ένα, πατούσε πάνω στα ‘χνάρια, από το ποίημά του Καββαδία «Πούσι» και το άλλο από το «Μαραμπού».
Ο Θεοδόσης έλειπε απόψε και αισθανθήκαμε την απουσία του. Είχε κάτι μπλεξίματα με το αυτοκίνητο νομίζω. Πάντως, του έχομε φυλαγμένο το «Βραβείο Απουσίας.»
 
Καλή Νύχτα
Κατερίνα.