Οι ταινίες μας

Καλό Καλοκαίρι
 Σας ενημερώνουμε ότι οι προβολές Λέσχης Πολιτισμού Φλώρινας διακόπτονται μέχρι το Φθινόπωρο. Την κινηματογραφική χρονιά που πέρασε, με την εθελοντική προσπάθεια των μελών της Λέσχης, προβάλαμε 44 ται...

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΗΤΣΟΥ - Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

 

 

Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Εικονογραφώντας το ανεπαίσθητο - Η αδιόρατη πλευρά της πραγματικότητας  με ένα γλυκόπικρο χιούμορ. . 

Τις καλύτερες ώρες της διηγηματογραφικής του παραγωγής, η οποία αντιπροσωπεύει και το μεγαλύτερο κομμάτι της πεζογραφίας του, ο Ανδρέας Μήτσου τις έχει επιτύχει διά της προσφυγής στο θαυμαστό και στο παράδοξο.

Χάρη στα λιτά γλωσσικά του μέσα, αλλά και στην προσεκτικά υπαινικτική του σκηνοθεσία, ο Μήτσου καταφέρνει, όποτε περνά στον προθάλαμο της λογοτεχνίας του φανταστικού (γιατί η αφήγησή του δεν υπερβαίνει ποτέ κάποια κοινώς αποδεκτά λογικά όρια), να εικονογραφήσει ελλειπτικά το ανεπαίσθητο, προβάλλοντας (ή μάλλον επινοώντας) μιαν αδιόρατη πλευρά της πραγματικότητας, που μεταβάλλεται σ' ένα είδος έωλης και εσκεμμένα ανολοκλήρωτης παραμυθίας.

Την ίδια επιτυχία σημειώνει ο Μήτσου και σε όλα τα ανάλογα κείμενα της συλλογής διηγημάτων του, που τιτλοφορείται «Η ελεημοσύνη των γυναικών».

Άντρες που ανακαλύπτουν νεκρά ερπετά στο χωριάτικο σπίτι της παιδικής τους ηλικίας ύστερα από τον θάνατο της μάνας τους («Μια μπλε γραμμή σε σχήμα φιδιού»), αβγά που μετατρέπονται σε κροτίδες στα αχούρια πεθαμένων παπάδων («Να τρως φρέσκα αβγά»), αγόρια που παθαίνουν αλλεργία μπροστά σε μια σφαγμένη γουρούνα («Ο κάγιας») ή δρομείς που δεν αλλάζουν ταχύτητα και μετά το κόψιμο της κορδέλας του τερματισμού τους, προσηλωμένοι σε έναν υπέρτερο, κρυφό για τα μάτια των υπολοίπων στόχο («Δρομέας πλάι στη θάλασσα»).

Επιτυχής είναι ο συγγραφέας και σε δύο διηγήματα που ανασκαλεύουν μέσω μιας λεπτής ανατριχίλας το κοινωνικό και το ατομικό κακό: το κοινωνικό με τη δεξιότητα ενός νεαρού να γράφει γράμματα για λογαριασμό τρίτων, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, στη Βασιλική Πρόνοια («Η Αμερικάνικη Βοήθεια») και το ατομικό με τη ροπή ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού προς μια μορφή διαστροφής η οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει νομικές κατηγορίες («Το ψέμα»).

 Με μικρές παραβιάσεις της λογικής, διαποτισμένης από το υπόγειο και γλυκόπικρο χιούμορ του αφηγητή, ο Μήτσου κατορθώνει εν προκειμένω μια σειρά από πυκνές λειτουργικές συνθέσεις, οι οποίες προδίδουν άνεση, αλλά και ωριμότητα.

          (Αποσπάσματα κειμένου του ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ)

 

"Για μένα η λογοτεχνία είναι ένα ταξίδι ενδοσκόπησης, όχι όμως σαν μια αυτιστική διαδικασία. Η μόνη πράξη της ζωής μας είναι ο λόγος. Ερχόμαστε σε συνειδητή πραγματικότητα για να κατανοήσουμε τη ζωή μας. ...

Για μένα η λογοτεχνία δεν πρέπει να έχει καμία άλλη χρησιμότητα, ωφελιμότητα πέρα από αυτή που έχει. Η ωφελιμότητα της λογοτεχνίας βρίσκεται στην ανατρεπτική συγκρότηση του ανθρώπου. Η χρησιμότητα της λογοτεχνίας είναι στο μη χρήσιμο. Αυτό όμως βλάπτει το σύστημα."

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΗΤΣΟΥ - Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ